تبلیغات
طرف ما شب نیست - مصلوب خویش
من غلام قمرم، غیر قمر هیچ مگو...

زمزمه ی آسمان 

                         در گوش پرستوی در قفس

بازی بدی بود که تو آغاز کردی

و ندانستی 

                  آن پرنده، جرات پر زدن نداشت 

هوای آسمان در دلش زنده شد 

                                     و غم هایش دو برابر

نیلی ها را پیش کشیدن 

نزد عقابی، که دارد سعی می کند خاطره ی ابر را چال کند

گناه بدی است

                    که تو مرتکب شدی!!

وسوسه ی شکستن عهد و عادت هایی که 

                                                        پرنده با خود بسته بود

                                                                                      نابخشودنی ست

وداشت با قفسش خو می گرفت

داشت قانع می شد به هر آنچه داشت

                                                   نگذاشتی اما...

بال هایش را بسته بود و دیگر نمی خواست بپرد

اما تو یادش انداختی شکوه آسمان را

در گوشش خواندی که بپرد

                                    اما پرنده دیگر از یاد برده بود

تو اصرار کردی 

خیال می کردی روحش مثل خودت ارتفاع دارد

                                                         و نداشت...!

طفلک پرنده درمانده شده بود

هوای پریدن در سر و آموخنگی با قفس!!

مگر جمع میشود؟!!

جرات دادن به کسی که آرزوهایش را خاک کرده

                     شیطنت بدی بود

و گذاشتن قفس پرنده در بهشت 

                                            که بپرد

شکنجه ی قشنگی نبود

و پرنده دوام نیاورد

                         نه پرید

                                    نه ماند

                                                 دق کرد و مرد.

92/2/20

 
صفحات
نویسندگان
دیگر موارد
تعداد مطالب :
تعداد نویسندگان :
آخرین بروز رسانی :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازدید :