تبلیغات
طرف ما شب نیست - چشم پوشی های دردناک از واژه ها!
من غلام قمرم، غیر قمر هیچ مگو...

در روابط انسانی مکانیسمی هست به نام: آشنایی یا حتی دوستی! که هر چیز زنده را بلافاصله ناممکن می کند. از بالا اسم فرد به اصطلاح آشنا وارد می شود و از پایین رفتار مناسب با آن بیرون می آید،حاضر و آماده! کلیشه ایی از روابط انسانی!

+اشتیلر ماکس فریش

2- التماس دعا!

-محتاجیم به دعا!

اگر بخواهیم خودمان را در زی صلاح بگنجانیم، آخر مکلماتمان به صورت کلیشه وار، بدون هیچ تاکید خاصی می گوییم: التماس دعا! بدون اینکه واقعا انتظار داشته باشیم طرف مقابل یادش بماند ما را دعا کند و او طبق روال بدون هیچ خلاقیتی همان جواب همیشگی را می دهد. البته نمی گویم  صد درصد موارد این گونه است ولی اغلب چنین است. بار ها پیش آمده از کسی متنفر بوده ام و برای اینکه بگویم من خیلی آدم خوبی هستم و با کسی مشکلی ندارم آخر صحبتم یا وقت خداحافظی به او گفته ام التماس! و او پاسخ داده محتاج! و بر عکس. فکر می کنم یکی از مصداق های قول سدید این باشد که وقتی کسی به من می گوید التماس دعا، وقتی من لبخند می زنم و سر تکان می دهم، یادم باشد واقعا بروم آن شب برای طرف دعا کنم. چه التماس دعا هایی که تایید کردم و یادم رفت. و چه محتاج هایی که گفتم، صرفا برای خاتمه ی مکالمه! اگر چه کمی بی ربط است ولی خدا رحمت کند مادر بزرگم را، هر وقت پسر خاله ام از او پول می خواست می گفت: "عزیز! التماس دلار" عزیز هم میگفت: "ننه! محتاجیم به دلار"

3-می گویند قدیم ها عبارت "النظافه من الایمان" را به جای این که پشت در سرویس بهداشتی ها بنویسند، بالای منبر ها می گفته اند و مردم های های گریه می کردند، چون می دانستند هر جا که حرفی از ایمان باشد حتما با قلب آدم سر و کار دارد.

+دوستم الهام دل داده

 
صفحات
نویسندگان
دیگر موارد
تعداد مطالب :
تعداد نویسندگان :
آخرین بروز رسانی :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازدید :